En nu dan voor een ongelovige Thomas in het Noorden des lands:
Th. twijfelt hevig aan het bestaan van mijn weblog!
Nou, die is er dus wel!Ik moet eerlijk zeggen dat ik vorige week ietsjepietsje tijd had en die tijd heb ik benut om weer eens stevig met mijn blog in de weer te gaan. Ik wist totaal niet meer hoe ik hier binnen moest komen, laat staan hoe ik een bericht en foto moest plaatsen.
Maar zie, mijn intelligentie heeft het weer gewonnen van mijn eigen angst. Ik heb meteen 'het hondje' op de weblog geplaatst. Even een uitleg van dit hondje.
Hondje heet Jamie. Hij was onze buurman, samen met zijn baasje Pauline en haar ouders uit Oberhausen. Juist, we stonden op de camping. Een camping in Zuid-Duitsland: Engen. Heerlijke, rustige, groene, ruime-plaatsen-bezittende camping. Ongeveer twintig minuten rijden van Schaffhausen, dezelfde tijd van Titisee (Schwarzwald) en het Bodenmeer.
We hadden schitterend weer. Zelfs een keer 38 graden (op de autothermometer) en toen reden wij wel al zo'n pakweg half uur. Dus niet een parkeertemperatuur.
Alles goed en wel. De familie uit Oberhausen had hun zeer welopgevoede hondje Jamie bij zich in de caravan. Pauline had hem een grappig kunstje geleerd. Ik houd in principe niet van dierenkunstjes. Mij zie je niet in een circus. Maar dit was zoooooo grappig! Pauline riep: "Scham dich!". En dan deed Jamie zijn pootje over zijn neus.
Ik weet 'ongelovige Thomas uit Haren', dat 'schAm' met umlaut moet, maar ik kan hem niet vinden op dit moment!!!!
Ik begin aardigheid te krijgen in mijn weblog. Ik denk dat ik er eens flink werk van ga maken de komende tijd. Als ik tijd
heb natuurlijk!